Friday, June 29, 2007

Επιστροφή


Να μαι πάλι εδώ να γράφω....Έχω καιρό να γράψω κάτι αλλά δεν φταίω εγώ. Υπάρχουν τρεις κύριοι λόγοι που δεν έγραφα τίποτα.1.Δεν έχω πια σχολείο=δεν είμαι πια στο μέρος που συμβαίνουν τα περισσότερα και σημαντικότερα γεγονότα 2.Πηγαίνω για μπάνιο και τις μέρες που δεν συμβαίνει αυτό δεν έχω δύναμη να γράψω, αφού κάνει τρομερή ζέστη και 3.δεν είχα internet. Πήρα το Sims pets. Καλά φοβερό.....τελειο.Σχεδόν όλη την ημέρα παίζω....Σήμερα θα πηγαίναμε για μπάνιο με τα παιδιά(Με τον Ν...ο τον Φ...ο τον Χ...ο τον Μ...ο και δεν ξέρω ποιους αλλους. Εμένα αυτούς μου είπαν αυτούς σας λέω)αλλά δεν πήγαμε...και μην ρωτάτε γιατί..Ένα θα σας πω Κέρβερος Προσπάθησα να βάψω τα κάτω μαλλιά μου ξανθά. Τα κάτω μόνο. Αλλά όχι με βαφή μαλλιών....Όχι με τέμπερες δεν είμαι τόσο βλαμμένη. Δεν λέω με τι αλλά φεύγει...Χάλια έγιναν και τώρα θα τα κάνω μαύρα με κανονική βαφή. Επιτέλους αύριο Σάββατο να βγούμε επιτέλους....για καφέ γιατί κάθε μέρα έξω είμαστε.

Αυτά σας εύχομαι καλές διακοπές, καλά μπάνια και πολλές καλοκαιρινές κατακτήσεις(για τους αδέσμευτους μιλάω και όταν λέω αδέσμευτους εννοώ ανθρώπους όχι μόνο άντρες)

May Your Day Be Blessed As SpecialAs You Are...........

Thursday, June 28, 2007

FRIENDSHIP

One day a teacher asked her students to list the names of the other students in the room on two sheets of paper, leaving a space between each name.Then she told them to think of the nicest thing they could say about each of their classmates and write it down.It took the remainder of the class period to finish their assignment, and as the students left the room, each one handed in the papers.
That Saturday, the teacher wrote down the name of each student on a separate sheet of paper, and listed what everyone else had said about that individual.On Monday she gave each student his or her list. Before long, the entire class was smiling. 'Really?' she heard whispered.' I never knew that I meant anything to anyone!' and, 'I didn't know others liked me so much,' were most of the comments.
No one ever mentioned those papers in class again.She never knew if they discussed them after class or with their parents, but it didn't matter.The exercise had accomplished its purpose. The students were happy with themselves and one another.That group of students moved on.
Several years later, one of the students was killed in Viet Nam and his teacher attended the funeral of that special student.She had never seen a serviceman in a military coffin before. He looked so handsome, so mature.The church was packed with his friends. One by one those who loved him took a last walk by the coffin.The teacher was the last one to bless the coffin.
As she stood there, one of thesoldiers who acted as pallbearer came up to her. 'Were you Mark'smath teacher?' he asked. She nodded: 'yes.' Then hesaid: 'Mark talked about you a lot.'
After the funeral, most ofMark's former classmates went together to a luncheon. Mark's motherand father were there, obviously waiting to speak with his teacher.
'We want to show you something,'his father said, taking a wallet out of his pocket. 'They foundthis on Mark when he was killed. We thought you might recognize it.'
Opening the billfold, he carefullyremoved two worn pieces of notebook paper that had obviouslybeen taped, folded and refolded many times. The teacher knew withoutlooking that the papers were the ones on which she had listed allthe good things each of Mark's classmates had said about him.
'Thank you so much for doingthat,' Mark's mother said. 'As you can see, Mark treasuredit.'
All of Mark's former classmatesstarted to gather around. Charlie smiled rather sheepishly andsaid, 'I still have my list. It's in the top drawer of my deskat home.'
Chuck's wife said, 'Chuckasked me to put his in our wedding album.'
'I have mine too,' Marilynsaid. 'It's in my diary.'
Then Vicki, another classmate,reached into her pocketbook, took out her wallet and showed her wornand frazzled list to the group. 'I carry this with me at alltimes,' Vicki said and without batting an eyelash, she continued:'I think we all saved our lists.'
That's when the teacher finallysat down and cried. She cried for Mark and for all his friends whowould never see him again.
The density of people in societyis so thick that we forget that life will end one day. And we don'tknow when that one day will be.
So please, tell the people youlove and care for, that they are special and important. Tell them,before it is too late.
And One Way To Accomplish ThisIs: Forward this message on. If you do not send it, you will have,once again passed up the wonderful opportunity to do something niceand beautiful.
If you've received this, it isbecause someone cares for you and it means there is probably at leastsomeone for whom you care.
If you're 'too busy'to take those few minutes right now to forward this message on, wouldthis be the VERY first time you didn't do that little thing thatwould make a difference in your relationships?
The more people that you send thisto, the better you'll be at reaching out to those you care about.
Remember, you reap what you sow.What you put into the lives of others comes back into your own.
May Your Day Be Blessed As SpecialAs You Are

Saturday, June 16, 2007

Τέλος το σχολειο




Ναί τελείωσε αυτό ήταν.Τώρα αν σας πω οτι δεν μου αρέσει που τελείωσε θα με πιστέψετε?Δεν ήθελα να τελειώσει...Σήμερα είχαμε πάρτι στο σχολείο.Και δεν ήθελα να περάσει η ώρα με τίιποτα.Δεν ξερω γιατί αλλά φέτος νιώθω οτι θα μου λείψουν όλοι πιο πολύ από ποτε...Εντάξει την Σ...α την Ρ...α και την Ι...α θα τις βλέπω.Αντε και τον αδερφούλη μου(μόνη μου τον διάλεξα).Αλλά τους άλλους?Τον Σεπτέμβρη θα μου πείτε.Είναι πολύ μέχρι τότε.Θα τρελαθώ μέχρι τότε...Όλοι θα μου λείψουν.Η αλήθεια είναι οτι δεν είμαι καλά.Από την ώρα που ήρθα κλαίω.Δεν θα αλλάξω σχολείο αλλά εχω την αίσθηση οτι ήταν η τελευταία φορά που τους είδα....Αχ τι θα κάνω τρεις μήνες....Θα τρελαθώ....Δεν θα είναι ωραίο το καλοκαίρι....Σας αφήνω

για να κλάψω με την ησυχία μου.Βye

Thursday, June 14, 2007

Ας ειν' καλά η θεια απ'το Σικαγο....

Οχι δεν είναι θεία από το Σικάγο αλλά είναι η νονά μου.Σήμερα την είδα μετά από 1 χρόνο.Φοβερή είναι...οχι μόνο αυτή αλλά και το πορτοφολι της.Πλακίτσα....Πάντως τα δύο τελευταία χρόνια όλο λεφτά μου δίνει.Δυο φορες με είχε δει το καλοκαίρι και μου έδωσε 500 ευρω και τις δύο φορές.Τυχερή είμαι.Ή ο θείος μου θα με βάφτιζε ή η νονά μου.Και στις δυο περιπτώσεις μια χαρά θα ήμουν...Ο μπαμπάς διαλεξε όμως την νονά μου και να μαι τώρα εδω να σας λεω για τα λεφτα που μου δίνει.Αυτή την φορά μπορω να πάρω τα παρακάτω με τα λεφτά που μου έδωσε.
μαγιο(55 ευρώ)
σορτσάκι(23 ευρώ)
οθόνη κινητού(45 ευρώ)
στρώμα θαλάσσης(16 ευρώ)
Ε αυτά δεν νομίζω τίποτα άλλο.Και μου μένουν και κάπου στα 60 ευρώ.Ξέρετε μαθηματικά?Πόσα λέτε να μου έδωσε???

Wednesday, June 13, 2007

Αυτό το κείμενο το έγραψα για τον Ν…όταν το διαβάσει θα το διαγράψω(μην πιάνει και χώρο άδικα).Μελλοντικέ μου Big Brother θέλω να μου κάνεις μια τεράστια χάρη. Θέλω να μου γράψεις ένα CD με τραγούδια τα οποία ίσως να μην έχεις. Δεν πειράζει να τα βρεις. Μια χάρη σου ζήτησα και εγώ. Θέλω λοιπόν τα παρακάτω τραγούδια:Real love Remix(massari)
Give it up to me(Sean Paul. Από το step up)
Get up( Δεν θυμάμαι όνομα. Από το step up και αυτό)
Mi chica(Sarbel)
I wanna love u(Akon)
Beep(pussycat dolls)
Αγαπώ(Τάμτα)
Δεν γουστάρω να σε βλέπω(Π. Ζήνα)
Μυστικό(Π. Ζήνα. Είναι καινούριο μπορεί να μην το βρεις)
Ένα κι ένα(Καλομοίρα)
Από πάρτι σε πάρτι(Μ. Χατζηγιάννης)
Αυτά Νι.....κη μου. Στα λέω από δω μήπως και σου φανεί λίγο πιο σημαντικό, γιατί αν στα πω όταν σε δω θα το ξεχάσεις και με βλέπω να τραγουδάω Σαρμπέλ στα 60 μου.

Step up




Και σκεφτόμουν τόση ώρα ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία…Το Step up. Τέλεια ταινία. Βέβαια ο Τάιλερ δεν είναι θεός δηλαδή από μάπα….ε δεν είναι ωραίος αλλά σώμα….τέλειο για να μην το πω διαφορετικά. Δεν υπάρχουν πολλοί σαν αυτόν. Χορεύει τέλεια, τέλεια όμως. Όχι μπαλέτο….break dance.Είναι φοβερός. Και η κοπέλα βέβαια ωραία είναι. Αξίζει να το δείτε…..

Tuesday, June 12, 2007

Απογοήτευση....

Χάλια εγραψα Χημεία ενώ είχα διαβάσει πολύ καλά.Πώς το έπαθα αυτό?Από το αγχος μου τα ξέχασα όλα αλλα δεν φταίω εγώ η γκαντεμιά μου φταίει...αλλά όταν η Πόπη είναι φίλη σου δεν μπορεις να την αποφύγεις την γκαντεμιά....Μια βλακεία είπε και του έφυγε το τιμόνι του καημένου του Νίκου.Το άλλο?Μου λέει προχώρα γιατι είμαι γκαντέμα και αν πω να πέσεις....δεν τελείωσε την φράση ρεζίλι έγινα σκόνταψα σε ένα σκαλοπάτι που φαίνεται απο μακριά.Κοίταζε ο Φ....(ονομα δεν λεω μπορεί να με βρισει αν το δει)και ο Νίκος μια σερβιτόρα τσαντήστηκε η αδερφή ου τσαντήστηκε και η Πόπη....παρ΄την κάτω την καημένη την σερβιτόρα.....
Δηλαδή αν δει΄τε ποτέ κοπέλα ψηλή,ξανθια σε μαλλιά και σε μυαλό(όταν είδαμε τους 300 νόμιζε πως βλέπαμε την Ακρόπολη ενώ ήμασταν στην Σπάρτη.Οχι εμείς η καμερα)με μεγάλα ωραία μάτια ωραία μάτια μεταβολή και πίσω.

Παγωτό παρφέ(χωρις τσοφλια απο αυγό)


Υλικά:

8 ασπράδια αυγών

5 κροκάδια αυγών

2 κουπες κρεμα γάλακτος

2 κουπες ζάχαρη αχνη

100 γρ. κουβερτούρα σε ψιλά κομμάτια

1 κούπα καρύδια κομμένα στην μέση

10 μπισκότα πτι-μπερ


Εκτέλεση(οχι δική σας)


Κόβουμε τα μπισκότα και να ραντίζουμε με λικέρ.Μπορείτε να πάρετε έτοιμη σαντιγύ η να την φτιάξετε με κρέμα γάλακτος και ζάχαρη αχνη. Βάζουμε τα ασπράδια στο μιξερ και τα χτυπάμε(θέλουμε να φτιάξουμε μαρέγκα).Χτυπάμε πολύ καλά τα κροκάδια και βάζουμε μια κουπα ζαχαρη σε αυτά και μία στην μαρέγκα.Ανακατεύμουμε καλά και ριχνουμε λίγο λίγο τα κροκάδια στην μαρέγκα.Μετα τα βάζουμε σε ενα μπολ και ρίχνουμε και την σαντιγύ.Ανακατεύουμε κυκλικά με απαλές κινήσεις για να μην ξεφουσκώσει η μαρέγκα.Τέλος βάζουμε τα μπισκοτα, τα καρύδια και την κουβερτούρα, βαζουμε το μιγμα σε ειδική θήκη για παγωτό,το τοποθετούμε στην καταψυξη και κάνουμε τον σταυρό μας.


Για απορίες αφήστε comment.


Σε πέριπτωση που εχετε παρενέργειες αφού το φάτε....δεν φταίω εγω η Βέφα....απο αυτήν το πήρα...

JESUS CHRIST !!!!



Να τι έπαθε μια κοπελίτσα που έκανε παρέα με εμένα και την Κωστάνς...
Στην αρχή ήταν σαν τα κρύα τα νερά και έπειτα από λίγo καιρό...να πως έγινε!!! (Πρώτα ήταν η ξανθιά κοπελίτσα, απλά έβαλα ανάποδα τις εικόνες...ΟΥΠΣ!)

Ναι, καλά...

Ναι, καλά...Λες και δεν το ήξερα ότι θα έγραφες. Τελικά είσαι πολύ ενημερωμένη περί Σαρμπέλ...:)

Sarbel


Σορρυ Κακατέ αλλά δεν μπορώ να μην γράψω για τον Σαρμπελ.... Ο Σαρμπελ εχει γενέθλια 14 Μαϊου.Ταυρος είναι.Εκλεισε τα 26 φέτος.Να τα εκατοστήσει.Ο μπαμπάς του είναι από την Κύπρο και η μαμά του από το Λιβανο.Ο Σαρμπέλ μεγάλωσε στο Λονδινο με ανέσεις που ο καθένας θα ήθελε.Οταν μεγάλωσε πήγε στην Κρήτη και δούλεψε εκει σεν ναυαγοσώστης(αν ήμουν εκει σίγουρα θα εκανα πως πνίγομαι).Μετά ήρθε Αθήνα και τον ανακάλυψαν.

Το πρώτο του CD είναι το '''Παραξενο συναισθημα''.Ωραίο ταγουδι οπως και τα άλλα βεβαια.Μετά εκανε το Παραξενο Συναισθημα special edition.Ενα χρόνο αργότερα το Σαχαρα ήταν το μονο CD που άκουγα για 1-2 μήνες. Μετα από λίγους μήνες αρχισαμε να ασχολούμαστε με το Yassou Maria.Πήγε Eurovision και πήραμε 7η θεση(μεταξύ μας θα πέρναμε καλύτερη θέση αν δεν φορούσε αυτά τα ρουχα.Σαν πιτζάμες ήταν οπως λεει ο Χ... και ο Μ....Αυτα.Τώρα πρεπει να κάνω γυμναστική οπότε...φιλούρες...

Kwstans.......!!!!!!

Ναι εγώ ειμαι αυτή.Ε εντάξει είμαι λίγο παράξενη αλλά δεν φταίω εγώ....Ο καθενας αν ειχε αδερφή την Νορα και 10 χρονια φίλη την Κακατέ στην ίδια κατασταση με εμένα θα ήταν.Οχι οτι η Δεσποινα(η αδερφη της Κακατε) είναι καλύτερη.Το λεω αυτό γιατι αν δεν το ελεγα θα πίστευε οτι είναι η πιο σοβαρή ενώ ειναι η πιο χαζη.....
Τεσπα το θέμα ειμαι εγώ.Καρκινάκι είμαι.16 Ιουλίου εχω γεννέθλια.Και εχω ωροσκόπο υδροχόο.Το είχα καταλαβει πριν το ανακαλύψω.Τεσπα αυτά προς το παρον.Τα υπολοιπα αργότερα.Φιλάκια........

10 λόγοι που δεν θέλετε να μας γνωρίσετε

ΛΟΓΟΙ


1.Γιατί είμαστε εντελώς βλαμμένα

2.Γιατί αν μας καλέσετε σπίτι σας, θα φέρουμε και τις οδοντόβουρτσες μας και τις παντόφλες μας

3.Γιατί η μία από εμάς (η Κωστάνς) όποιο αγόρι κι αν δει στο δρόμο (μα κουλό, μα κουτσό...) της αρέσει

4.Γιατί η άλλη κυκλοφορεί με το όνομα Καλαμάρης και Κακατέ...

5.Γιατί ο Καλαμάρης (ή Κακατέ) είναι λες και της έχουν "κλαδέψει" τα μαλλιά

6.Γιατί βλέπουμε Μπομπ Σφουγγαράκη δεκαπέντε χρονών μουλάρες...

7.Γιατί τα γλυκά της Κωστάνς έχουν τσόφλια από αυγό μέσα...

8.Γιατί αι δύο έχουμε σπάσει τα στυλό μέσα στις τσέπες μας και κυκλοφορούμε με μελάνι στα πόδια

9.Γιατί γινόμαστε ρόμπα όπου κι αν πάμε...

10.Γιατί έχετε λίγο σεβασμό στον εαυτό σας...